Club de lectura do IES de Foz

Neira Vilas

2011-04-29T04:05:00.000-07:00

Na foto tes acceso a información sobre Neira Vilas.

Neira Vilas

2011-04-29T04:03:00.000-07:00

Candido Pazó: Memorias dun neno labrego

2011-04-29T04:00:00.000-07:00

Memorias de un neno labrego

2011-04-14T02:23:00.001-07:00

Na nosa próxima reunión do Club de lectura (5 de Maio) imos ler Memorias de un neno labrego.

Neira Vilas

2011-04-14T02:17:00.001-07:00

Nos encontros do PLAMBE (Plan de Mellora de Bibliotecas Escolares) que tiveron lugar o venres 8 de abril puidemos escoitar nin máis nin menos que a Neira Vilas, que nos falou da súa relación coas bibliotecas e o mundo dos libros.

Na imaxe tedes un enlace ó video da súa charla.

Textos para dramatizar ... sen facer un drama

2011-04-13T02:45:00.000-07:00

Nesta ocasión , e seguindo as peticións dos membros do club, decidimos facer unha selección de textos teatrais ou con moito diálogo para representar na reunión.

Como sabedes, escollimos textos moi variados, de Chejov, Luciano de Samosata, contos populares chinos ...

Se non acudiche á reunión e queres seguir no club de lectura, deixa atúa opinión sobre os textos nesta entrada.

4º Sesión do club de lectura: Álvaro Cunqueiro

2011-01-21T02:08:00.000-08:00

Nesta ocasión eliximos para o noso club a lectura dunha selección de textos de Álvaro Cunqueiro.
Na fotografía tedes acceso a unha páxina con moita información acerca do autor.

JACK LONDON

2010-12-21T03:29:00.000-08:00

Para a terceira sesión do noso clube de lectura temos seleccionado uns textos de Jack London. Os que non tedes o texto en papel podedes acceder dende as imaxes ós tres contos que propoñemos:

Maupassant e Wilde

2010-12-14T01:20:00.000-08:00

Unha actividade para coñecer algo máis a Oscar Wilde e Maupassant, os que lemos nesta segunda sesión do Club de lectura. Accede aquí.

Oscar Wilde. El fantasma de Canterville.

2010-11-12T05:11:00.000-08:00

Información no seguinte enlace: Oscar Wilde

Edgar Allan Poe. El corazón delator.

2010-11-12T05:08:00.000-08:00

Maupassant

2010-11-12T05:01:00.000-08:00

Na fotografía tedes un enlace a un dos escritores que lemosa nesta primeira sesión do Club de lectura 2010-11.

Rubén Suárez e Miguel Hernández

2010-04-15T05:52:00.000-07:00

Os participantes do club de lectura tedes participado como recitadores ou espectadores no concerto da semana pasada. Pinchando nas fotos enlazades a máis información.

Miguel Hernández

2010-04-15T05:46:00.000-07:00

Logo do concerto-recital de Miguel Hernández que celebramos a semana pasada, é o momento da reunión do club para comentar os textos seleccionados e as vosas impresión sobre o concerto. Pinchando na fotografía de Miguel Hernández tedes acceso a un enlace interesante sobre o poeta.

Máis feísmo: unha contribución de Montse

2010-04-08T04:33:00.001-07:00

A casa dos Pampín e o feísmo

2010-04-08T04:21:00.000-07:00

Na sesión do club na que analizamos A mansión dos Pampín aludiamos constantemente ó feísmo. Logo de o que alí comentabamos, as imaxes que adxuntamos son moi ilustrativas.

Galicia Calidade

View more presentations from FOCEGO.

Tom Sawyer "ataca" de novo

2009-12-10T03:13:00.000-08:00

Como segunda lectura para o noso club de lectura retomamos este ano As Aventuras de Tom Sawyer, de Mark Twain. Na fotografía da primeira edición da obra tes o enlace ás entradas que elaboramos o curso pasado con motivo da lectura desta divertida novela.

Fotos da primeira sesión

2009-12-10T03:08:00.001-08:00

Préstamo interbibliotecario

2009-12-02T03:16:00.000-08:00

Viaxan para o IES Vilar Ponte de Viveiro uns libros en empréstito para o seu club de lectura: Ollos de auga, de Domingo Villar e Kafka y la muñeca viajera, de Jordi Sierra i Fabra.

Esperamos que vos gusten e nos fagades chegar os vosos comentarios.

Marcovaldo ilustrado

2009-11-25T03:20:00.000-08:00

Así ven a Marcovaldo e o seu entorno algúns ilustradores.

Marcovaldo circula xa

2009-11-25T03:00:00.000-08:00

Xa temos repartidos os exemplares da primeira lectura do noso club: unha selección de cuentos de Marcovaldo, de Ítalo Calvino. No enlace tes información acerca do autor.

Club de lectura 2009-10

2009-11-25T02:58:00.000-08:00

Xa somos 18 alumnos e cinco profesores para dar comezo por cuarto ano consecutivo o noso Clube de lectura. Reunirémonos os Xoves que entre todos decidamos a partir das 16 horas para falar de libros.

Estos son os participantes: alumnos de ESO (Irea Fernández http://lectoresfoz.blogspot.com/Xove, Noa López Teijeiro, Jenniffer Fernandes Barbosa, Gemma Maseda Mariño, Fátima Dilami Bouzni, Cristina Leandro Augusto Memorias, Hanza Selovane el Khiari, Eddy Alexander Solano Cordero, Mohamed El Kamel Histi, Lucía Villarino, Tamara Rodríguez González, Sabela Fernández Rodicio, Alicia María de Oliveira García, María del Mar García García, Vanesa Balseiro García, Nekame Iglesias López, Alba Díaz Fernández, Julia García Currás) e profesores (Concepción Roca Constenla, Montserrat García Sanjurjo, Marisa Bermúdez, Enrique Marcote Icart, Jesús García Cortázar).

A mansión dos Pampín

2009-06-18T02:46:00.001-07:00

O cómic de Miguelanxo Parado A mansión dos Pampín é o elixido para pechar as sesións do noso club de lectura. Picando na imaxe accedes ó cómic na rede e interesantísima e completa información acerca do proxecto Terra.

Viaxe do Club de lectura

2009-05-29T05:26:00.000-07:00

O club de lectura do IES de Foz propón, para rematar as actividades deste curso 2008-9 invítate a unha excursión a Santiago co seguinte plan:

Venres 26 de Xuño: Saída ás 8:30 ; 11 h. visita guiada pola Biblioteca América, Pazo de Fonseca, biblioteca e cubertas da Facultade de Historia; 12.30 visita á librería Couceiro e compra de libros; 14h comida; 16h.café-tertulia sobre o cómic A mansión dos Pampin, de Miguelanxo Prado;18 h.: regreso a Foz (chegada sobre as 20.30 h.).

Para a nosa tertulia temos convidado ó Presidente do Consello da Cultura Galega, Ramón Villares e a Víctor Freixanes.

Videoconferencia

2009-05-18T02:05:00.000-07:00

O venres 15 de Maio o club de lectura do IES de Foz celebrou unha sesión de videoconferencia co IES Vilar Ponte de Viveiro para comentar a lectura de Asasinato no Orient Express de Agatha Christie. Un ha experiencia moi interesante que con seguridade habemos de repetir o vindeiro curso.

Ítalo Calvino

2009-04-29T03:49:00.000-07:00

Con motivo da lecturano clib deMarcovaldo, Luzdivina Lorenzo Chaves achéganos unha reseña de Ítalo Calvino.

Ítalo Calvino naceu en Cuba en 1923 pero na súa adolescencia emigrou, xunto coa súa familia, a Italia. Co estalido da 2ª Guerra Mundial Calvino foi chamado ó servizo militar pola República Social Italiana , pero desertou e uniuse ás Brigadas Partisanas, mentres que seus pais quedaban como reféns dos alemán. Rematada a guerra mudouse a Turín, onde colaborou en varios perióidicos, e posteriormente matriculouse na facultade de Letras.

Neste período publicou na editorial Einaudi a súa primeira novela Il sentiero dei nidi di ragno, baseada nas súas experencias como partisano. Seguiu un volume de contos; ámbalas dúas obras de carácter neorrealista, ata a súa famosísima triloxía, aparentemente fantástica, I nostri antenati (O vizconde demediado, O barón rampante e O cabaleiro inexistente).

En Marcovaldo,ovvero Le stagioni in città recompilación de fábulas modernas nas que se evidencia o contraste entre natureza e progreso e editado en dúas series en dúas datas diferentes 1958 e 1963, podemos apreciar a evolución do autor. A primeira serie achégase ó terreo da fábula, mentras que a segunda trata os mesmos temas —a sociedade urbana— levándoos de maneira irónica cara ó absurdo.

Cuba, París e Roma foron as súas ciudades; a súas súas obras Le Cosmicomiche (1955), unha recompilación de contos aparentemente de ciencia ficción, Ti con zero (Tiempo cero) de 1967 e Il castello dei destini incrociati (1969), La taverna dei destini incrociati (1973), Le città invisibili (1972), Se una notte d'inverno un viaggiatore (1979) nas que amosa o seu interese polas ciencias naturais e a socioloxía.

Morre en Roma en 1985 dun ictus cerebral. Varias obras póstumas teñense publicado dende entón.

Se tes intención de ler Asasinato no Orient Express non leas isto

2009-04-27T07:01:00.000-07:00

Agora que xa todos limos o libro, Noelia Legaspi nos desvela o seu contido.

Hercule Poirot embarca no Orient Express. Dáse conta de que non hai sitio en primeira clase e ocupa un compartimento de segunda cun americano chamado Héctor.
No coche restaurante coñece ó resto dos pasaxeiros. Un deles, chamado Ratchett, recoñéceo e quere contratalo para que o protexa dun asasino. Poirot rexeita a súa proposta e consegue finalmente un compartimento en primeira para el só.

Pola noite, no vagón escóitanse uns berros e soar algúns timbres chamando ó encargado. Este atende a unha señora americana que lle di que había alguén no seu compartimento. Esa mesma noite o tren vese obrigado a parar debido a unha forte ventisca.

Ó día seguinte pola mañá Ratchett aparece asasinado. A porta do seu compartimento estaba pechada e teñen que rompela. Bouc, un doctor grego e Poirot inspeccionan o cadáver e fanse cargo do caso. No corpo do falecido aparecen varias coiteladas.

Tras investigar, Poirot descobre que Ratchett era un asasino que estaba envolto nun crime moi coñecido, o caso “Armstrong”, o cal consistira no secuestro e asasinato dunha menor e que conlevou a morte da nai e o suicidio do pai da cativa.

Ó final do libro, Poirot, o famoso detective belga, descobre que as persoas que se atopaban no coche de pasaxeiros no que viaxaba a vítima do crime estaban dunha ou doutra maneira relacionados coa familia Armstrong. Deste xeito quedan explicadas as diversas coiteladas que recibira a vítima e a grande antipatía que todos os pasaxeiros sentían cara a ela.

Asasinato no Orient Express

2009-04-14T07:01:00.000-07:00

Nesta ocasión enfrontámonos a unha novela de misterio e asasinato a cargo de Agatha Christie en sintonia co club de lectura do IES Vilar Ponte de Viveiro. Con eles comentaremos a nosa lectura.
A obra tivo unha adaptación cinematográfica da que vos ofrecemos un fragmento interpretado nin máis nin menos que por Ingrid Bergman.

Edgar Allan Poe e o Corvo

2009-02-06T01:36:00.000-08:00

Un tributo a Poe e o seu famoso poema O Corvo. Accede picando na imaxe.

EDGAR ALLAN POE

2009-02-06T01:25:00.000-08:00

Nesta terceira sesión do Club de lectura, acudimos a Edgar Allan Poe. Neste enlace podedes admirar o gran traballo dos nosos compañeiros do IES Sánchez Cantón de Pontevedra, que comparten con nós a lectura de Poe.

Outro enlace ó blog do Sánchez Cantón no aniversario de Poe:

MESTURAS: Edgar Allan Poe e o Corvo

Miles gloriosus e Golfus de Roma

2009-02-03T07:22:00.000-08:00

Comentabamos o pasado Luns 2 de Febreiro, na nosa reunión do Club de lectura sobre Miles Gloriosus, que había unha cinta de Robert Lexter, Golfus de Roma, moi divertida e que reflectía moi ben o espírito do teao de Plauto. Temos a película na biblioteca pero podedes botarlle unha ollada neste avance.

CORREDOR DE LIBROS DA MARIÑA LUCENSE

2009-01-14T06:22:00.000-08:00

Gracias ós nosos colegas do IES Vilar Ponte de Viveiro por ter colaborado co noso club de lectura prestándonos oito exemplares de Tom Sawyer.

AS AVENTURAS DE TOM SAWYER

2009-01-14T06:10:00.000-08:00

As aventuras de Tom Sawyer non está exclusivamente destinado ó público xuvenil pois, en palabras do autor, “está composto coa idea de espertar recordos do pasado nos adultos e expoñer como sentían, pensaban e falaban, e en que raras empresas se embarcaban”.

A novela relata as aventuras dunha infancia pobre pero moi intensa. O protagonista, o traste e mentireiro Tom, que vive á beira do Mississippi e soña con ser pirata, é unha mestura dos trazos característicos de tres nenos que Twain coñeceu, mentres que o personaxe de Huck Finn tomouno dun modelo real. As falcatruadas de Tom Sawyer rompen coa rutina diaria dos habitantes do pobo sureño no que vive e conseguen engaiolar e entreter o lector.

O paso do tempo non fixo que a novela envellecese ou perdese frescura. Sucede máis ben que a inocencia e rebeldía daqueles nenos contrasta coa violencia da época actual. E senón, velaí un fragmento polo que semella que non pasou o tempo: “Para facer que alguén, sexa este home ou rapaz, desexe algunha cousa, só cómpre facela difícil de conseguir”.

MARK TWAIN

2009-01-14T05:59:00.000-08:00

Mark Twain foi o pseudónimo que utilizou en boa parte da súa obra o escritor estadounidense Samuel Langhorne Clemens (1835-1910). A escolla tivo que ver coa súa biografía, pois con só catro anos trasladouse da aldea natal (Florida, en Missouri) a un porto fluvial no Mississippi chamado Hannibal. Pois ben, neste río onde o autor traballou un tempo como piloto dun barco de vapor, a expresión mark twain significa “dúas brazas de profundidade”, isto é, o calado mínimo para unha boa navegación.

Twain non sempre o tivo doado para saír adiante, así que á ocupación como piloto hai que engadir outras non menos curiosas como as de aprendiz de imprenta e logo tipógrafo, soldado confederado, buscador de ouro e conferenciante, ademais de xornalista.

A andaina como escritor de sona comezou coa publicación do conto “A ra saltarina do condado das Caveiras”, unha historia que escoitara contar nas minas de ouro de California. As súas viaxes por Europa e Terra Santa inspiraron Os inocentes no estranxeiro (1869), libro no que fai burla dos aspectos de Europa que causaban impresión nos turistas estadounidenses e onde se mofa do provincialismo pailán dos seus concidadáns. Seguirían outros títulos como: Unha vida dura (1872), As aventuras de Tom Sawyer (1876), Un vagabundo no estranxeiro (1880), Príncipe e mendigo (1882), Vida no Mississippi (1883), Un ianqui na corte do rei Arturo (1889) e a secuela de Tom Sawyer, As aventuras de Huckelberry Finn. Esta non foi a súa última novela, pero é considerada unha obra mestra. En realidade, nas décadas de 1870 e 1880, un período marcado pola felicidade de compartir a vida co seu grande amor, Olivia Langdon, escribiu a maior parte das súas mellores obras.

Os lectores e os críticos destacan o seu humor franco, ás veces irreverente, e o realismo tanto na localización espacial das historias coma na linguaxe empregada polos personaxes. Ademais, a escrita de Twain deixa ver o seu profundo odio pola hipocrisía e a opresión, aspectos que retratan a sociedade estadounidense de mediados do século XIX.

A mala sorte pareceu perseguilo no ámbito dos negocios e o infortunio tamén levou por diante a varios dos seus seres queridos. Con todo, polo que respecta á súa profesión de escritor, foi considerado unha celebridade mundial nos últimos anos da súa vida e mesmo recibiu o doctorado Honoris Causa pola Universidade de Oxford.

MÁIS PARTICIPANTES NO NOSO CLUB DE LECTURA

2009-01-14T05:45:00.000-08:00

Novos membros do noso club ós que recibimos cos brazos abertos: Manuel Sanjurjo Rodríguez, Nuria Sante Fernández e Lorena Fernández Rúa.

PARTICIPANTES NO CLUB DE LECTURA 2008-9

2008-12-10T02:23:00.000-08:00

O club de lectura O focego retoma por fin as súas actividades con outro formato. Este ano convocaremos as reunións fóra de horario lectivo. Xa sabemos que eso restará afluencia ó noso club, pero aínda resistimos.

Os participantes somos:

Sandra Rey Oliveros, Miguel Ramada da Silva, Luzdivina Lorenzo Chaves, Daniel Peña Alborés, Lucas Val Terrón, Eva Ramos López, Lorena Legaspi Rodríguez, María Vieira Castillo, Antía Fernández Moscoso, Silvia Pais Fanego, Montserrat García Sanjurjo, María Luísa Bermúdez Vázquez, Concepción Roca Constenla, Jesús Vázquez Méndez, Enrique Marcote Icart, Jesús García Cortázar.

A primeira xuntanza terá lugar o Venres 19 d3e Decembro ás 11: 30 horas.

MORTADELO Y FILEMON

2008-06-13T01:07:00.000-07:00

Uns clásicos do TBO para finalizar cos nosos alumnos de 1º e 2º da ESO as actividades do club de lectura. Accede á páxina oficial de: Mortadelo e Filemon.

2008-05-21T06:35:00.000-07:00

As aventuras de Tintín

Os contos de Tintín conteñen un divertido e entretido documento etnográfico, cargado de tópicos, no que se recrean os costumes e hábitos de todas aquelas culturas que resultaban, e aínda resultan, exóticas para a conciencia etnocéntrica europea, así como os principias fitos tecnolóxicos e as tensións políticas polas que atravesou Europa durante gran parte do século XX.
Independentemente dalgunhas controversias sobre a ideoloxía de fondo que esconden as historietas de Hergé, as aventuras de Tintín forman parte xa do mellor da historia do cómic e son un referente ineludible na educación de moitas xeracións de nenos e adolescentes de todo o mundo. Non en van están traducidas a máis de 50 idiomas e téñense vendido máis de 200 millóns de exemplares destes cómics.
Tintín é un reporteiro novo que, acompañado do seu leal can Milú, viaxa por todo o mundo tratando de evitar as inxustizas cometidas por malvados, tiranos e demais personaxes de dubidosa condición moral. Xunto con Milú, frecuentemente aparecen nos seus contos outros personaxes inesquecibles tales como o constantemente anoxado capitán Haddock, o profesor Tornasol, un científico despistado, e os detectives Hernández e Fernández, que nunca fan unha a dereitas

2008-05-21T06:26:00.000-07:00

Hergé

Georges Remi, máis coñecido polo pseudónimo de Hergé, naceu en Bélxica o 22 de maio de 1907, morrendo no mesmo país en 1983. Dende moi pequeno amosou unha grande destreza para o debuxo, de xeito que a partir de 1922 empezou a publicar as primeiras viñetas ilustrando artigos na revista católica Le Boy Scout. En 1926 creou unha serie chamada Totor: Guía da Patrulla Hannetons, onde recrea as aventuras dun mozo scout que máis tarde se convertería no célebre reporteiro Tintín.

A obra de Robert L. Stevenson

2008-04-08T10:12:00.000-07:00

A produción literaria de Stevenson é moi ampla e toca xéneros coma a narrativa, o ensaio e a poesía. Entre os heroes das súas novelas e relatos curtos figuran nenos ou adolescentes, piratas, asasinos…pero os máis memorables son nenos e viaxeiros, coma se desvalimento e viaxe fosen condicións indispensables para chegar á madurez. Os protagonistas xuvenís son, esencialmente, seres orfos, o que os fai dispoñibles e dispostos, fráxiles…pero só ó principio, pois chega un momento no que o orfo desvalido toma as rendas do seu destino. A Jim Hawkins, o protagonista de A illa doTesouro, sucédelle isto mesmo. O outro heroe da novela, John Silver, é ó mesmo tempo un criminal, é quen de traizoar ou salvar, de ser tan xeneroso coma cruel…A expedición a unha illa descoñecida ten como obxectivo a busca do mítico tesouro do capitán Flint. Intrigante novela de aventuras onde os heroes miden as súas forzas…

Ademais de A illa do Tesouro, Stevenson é autor de grandes novelas como A Frecha Negra, Secuestrado, Catriona e a moi coñecida O estraño caso do Dr. Jekyll e Mr.Hyde.

Robert Louis Stevenson

2008-04-08T10:11:00.000-07:00

Stevenson, a quen de cativo chamaban familiarmente “Smout” (co significado de peixiño), foi enfermizo desde neno. Con todo, os seus problemas de pulmón non lle impediron viaxar por todo o mundo, ás veces mesmo forzado para buscar climas máis suaves e saudables.

O autor escocés naceu ás aforas de Edimburgo, na cidade nova, en 1850. Unha das persoas que máis influirían nel foi a enfermeira que o coidaba, “Cummy”, pois ela alimentou a súa imaxinación contándolle historias da Biblia e da historia escocesa. O neno Stevenson probou sorte seguindo os pasos do seu pai e avó, pero a enxeñería non estaba feita para el. Tampouco a avogacía, pois rematou a carreira pero nunca exerceu. En realidade, sempre desafiou as convencións da sociedade de clase media de Edimburgo. Mesmo se conta como marchou á cidade vella co seu abrigo de veludo buscando os ambientes bohemios e a aventura. Stevenson dicía que tiña outros plans para a súa carreira, que quería ser escritor, como así foi.

Falando de bohemia, dise que un dos lugares onde máis feliz se sentiu foi a colonia de Grez, en Francia. Ademais, alí coñeceu a súa futura muller, Fanny Vandegrift Osbourne, unha americana que viñera a Francia para estudar e fuxindo dun matrimonio infeliz. A Stevenson custoulle un pouco convencela para casar con el, pero á fin conseguiuno en 1880. Parece ser que, algo amoucado e sen esperanzas porque ela regresara ós Estados Unidos, Stevenson realizou en 1878 unha das súas viaxes memorables a través dos Cévennes do Macizo Central francés, acompañado unicamente do burro Modestine… Logo disto embarcouse cara a América para convencer a Fanny de que casasen. Desoíu os consellos dos amigos, que vían que viaxar alí non era bo para a súa saúde e temían que os seus pais descubrisen que en realidade non estaba en Londres. Así e todo, Fanny foi a súa muller e aportou á nova familia un fillo do seu anterior matrimonio. Curioso foi o destino da súa viaxe de lúa de mel: hospedáronse nunha cabana de mineiros abandonada en California. Toda unha aventura…

O autor escocés está enterrado nunha illa de Samoa, Vailima, onde pasou os últimos anos, tras mudar de residencia en moitas ocasións por motivos de saúde, e onde se implicou coa cultura e política locais. Os nativos da illa chamábanlle Tusitala (“o que conta contos”). Infelizmente, “Tusitala” deixou de viaxar coa imaxinación moi novo, pois morreu en 1890, con só 40 anos…

O neno do pixama a raias

2008-04-08T09:55:00.000-07:00

Boyne narra nesta novela a historia dun neno de nove anos, Bruno, que en plena Segunda Guerra Mundial se traslada a vivir, xunto coa súa familia, ao campo de concentración de Auschwitz. Pero el non é un preso xudeu máis, senón o fillo do comandante nazi do campo de concentración. Sen que ninguén o saiba, pois intúe que non sería do agrado dos seus pais, Bruno consegue trabar amizade cun neno xudeu da súa idade que, inexplicablemente para el, sempre está vestido cun sucio pixama a raias. El e máis Shmuel, así se chama o seu novo amigo, vivirán unha “aventura” que nunca máis poderá esquecer o seu pai, o comandante nazi.

Unha perspectiva da barbarie nazi vista dende a mentalidade inocente dun preadolescente que non é consciente da traxedia que se desenvolve ó seu arredor. Todo o horror que supuxo a crueldade dos campos de concentración, centrados no exterminio dos xudeus, resulta aínda maior cando aparece como paisaxe de fondo na vida agradable e cotiá dunha familia “normal”.

Esta novela remove o corazón do lector: primeiro, polo aterrador do seu final e, segundo, porque nos lembra que a maldade humana nunca ten un rostro claramente identificable senón que se agocha detrás de todos nós

John Boyne

2008-04-08T09:43:00.000-07:00

John Boyne naceu en Dublín, Irlanda, en 1971. Formouse no Trinity College e na Universidade de East Anglia, en Norwich. Autor doutras catro novelas —The Thief of Time, The Congress of Rough Riders, Crippen y Next of Kin—, O neno do pixama a raias supuxo a consecución dun éxito unánime en todos os países onde se publicou. Foi finalista dos premios Borders Original Voices y Ottakar’s Children’s Book Prize, e nomeada ao «Index on Censorship» Award, ao Premio Ungari Unicef e á Carnegie Medal. Miramax/Disney prepara unha longametraxe coa dirección de Mark Herman.

Wiesner- Müller- Mattei

2008-03-04T01:27:00.000-08:00

Os grupos de 1º e 2º de ESO, que len ¿Tienen los animales que lavarse los dientes? están formados por: 1º A de ESO Adán Acevedo García, Yeray Castro Rodríguez, Abraham Cuadrado Martínez, Paola da Silva Bueno, Somaia Dilami Bouizri, Ayla Fernández Leivas, Yobana Fernández Pereira, Edmilson Figueiredo Reis, Estefanía López Benítez, Alejandro Lorido Posso, Miguel Ramada da Silva, Sonia Cristina Rosa Jose; 1º B de ESO Andrea Calvo Trelles, Octavio Daniel García González, Víctor Goyos Mariña, Óscar Lombán Cao, Roberto López Couto, Carina María Martíns Pinto, Álvaro Moreda Linares, Manuel Olivié Corbal, Iván Parga Fernández, Gemma Prado Andrade, Paula Rico Ramos, Manuel Sanjurjo Rodríguez, Sergio Vila Otero, Sergio Yanes López; 2º A de ESO Iago Alonso Abad, Alejandro Manuel Bartomeu Casabella, Itziar Bernardo Varela, Carla Burundarena Seco, Elisabet Castro Rodríguez, Sara de Alfonso Sánchez, Eduardo Gil Fernández Fernández, Iago Gallo Marcos, Sara Iglesias Martínez, Nara López Teijeiro, Fátima Ouadoud Elkhiari, Susana Reigosa Veiga; 2º B de ESO Alejandro Giacomán García, Adán Pérez Veiga, Adrián Piñeira Núñez, Sandra Rey Oliveros, David Rivas Fernández, Diego Rodríguez Reigosa, Alexo Teijeiro Lousas, Lucía Villarino Lestegás.

Jack London

2008-03-03T05:28:00.000-08:00

O escritor máis famoso do seu tempo, o que máis cartos fixo cos seus libros, viviu unha vida tan intensa e curta coma os relatos que escribía. Afirman algúns que esta breve vida, inzada de peripecias, foi a súa máis apaixoante obra, sempre marcada por dúas sombras que atraparon a súa infancia: a pobreza e a fame, das que escapou gracias ó seu tesón e talento.
Naceu en 1876 en San Francisco (California) dunha espiritista e un astrólogo ambulante e dende cativo traballa sucesivamente nunca fábrica de conservas, como ladrón de ostras, coma vixiante da Patrula Pesqueira, embarcado, nunca fábrica de iute … Mantén sen embargo a paixón da lectura, que, coma é mesmo afirma “o salva da delincuencia”. Comeza publicando en xornais ata que a súa obra alcanza grande éxito: os editores buscan desesperados os seus relatos. Xornalista, corresponsal de guerra, viaxeiro impenitente, granxeiro … London bebe, consume drogas para manter a súa deteriorada saude e o seu ritmo de vida e escribe para poder facer fronte ós seus fabulosos gastos. Fallece en circunstancias non aclaradas no seu ruinoso rancho, na cima do éxito, en 1916. Tiña 40 anos.

A súa obra inclúe básicamente relatos – a súa máis valiosa aportación – e novelas entre os que destacan: A chamada da selva, Asesinatos S.L., Cairo Blanco, O lobo de mar, O silencio blanco e outros contos, John Barleycorn, A expedición do pirata, A Quimeira do ouro, Os piratas da bahía de San Francisco, Martin Eden, Polos mares do sur, Unha odisea nórdica …

Jerome D. Salinger

2008-03-03T05:25:00.000-08:00

Jerome David Salinger (Nova York, 1919), fillo de emigrantes, a nai católica de orixe irlandés e o pai xudeu polaco, é un dos escritores norteamericanos máis misteriosos do século XX. Pouca cousa se sabe del, pois teno visto moi pouca xente. A penas si hai unha fotografía súa e, incluso, durante un tempo difundiuse o rumor de que non existía: non sería máis que unha tapadeira creada por un sindicato anónimo de escritores. O certo é que o seu reservado modo de vida ten contribuído en grande medida á creación desa figura fantasmagórica moi do agrado dos seus “fans” (durante a década dos 50 formáronse nos Estados Unidos varios clubs de adeptos ó fenómeno Salinger). Dende principios dos anos 60 vive recluído, coma un anacoreta, nunha casa solitaria nos bosques de New Hampshire, parece ser que dedicando o seu tempo ó budismo zen, ó vexetarianismo, á homeopatía e a contemplar a televisión. Na entrada da súa propiedade pode lerse un cartel ben revelador do seu caracter: “Prohibido pasar”.

Sábese que foi un alumno mediocre na adolescencia, que ós 15 anos entrou nunha academia militar, onde contemplou o tráxico suicidio dun dos seus compañeiros ó tirarse por unha ventá e que, despois dunha breve viaxe por Europa, inscribiuse con pouco éxito na Universidade de Columbia nun curso de literatura titulado “creative writting”. En 1945 foi mobilizado e participou posteriormente no desembarco de Normandía. En 1955 cásase con Claire Douglas, filla dun relevante crítico de arte, da que se divorciou 10 anos despois e con quen tivo unha filla, Margaret, e un fillo, Matt Salinger, que acabaría converténdose en actor de cine. A súa filla escribiu unha biografía sobre el na que non sae moi ben parado. Censúralle a mala vida que lle fixo pasar á súa nai. Desde o seu retiro da vida pública numerosos admiradores téñense achegado ós arredores da súa propiedade coa esperanza de ver ó enigmático Salinger. Eso si, frecuentemente no inverno, para aproveitar as facilidades que proporciona a falta de follas nas árbores.

Salinger ten escrito poucas obras. Parece que a súa producción é inversamente proporcional á súa xigantesca lenda. Unha soa novela: O vixía no centeo (1951), Nove contos (1953) e, máis tarde, entre 1961 e 1963, tres relatos pensados como partes dunha nova novela: Franny e Zooey, Levantade carpinteiros a viga mestra e Seymour: unha introducción. De entre estes escritos o máis célebre e, segundo moitos críticos, a obra mestra da literatura americana da súa xeración, é sen dúbida a novela. Aquí describe a sensibilidade, a vida social e a atmosfera do seu tempo a través da historia dun rapaz, Holden Caulfield, que ó ser expulsado dun centro escolar vaga durante tres días polas rúas de Nova York. Trátase dun personaxe no que se recoñeceron miles de estudiantes americanos, e co que se pode identificar calquera adolescente que estea pasando polo duro tránsito psicolóxico que supón descubrir a hipocrisía, mentira e inxustiza na que viven os adultos, tan afastados das fantasías heroicas que envolven a inocencia da infancia. Despois de ter lido esta novela moitas xeracións de entusiastas viviron e viven esperando aínda unha nova novela de Salinger.

Os autores

2008-03-03T05:14:00.000-08:00

Os autores de ¿Tienen los animales que lavarse los dientes?

Henning Wiesner naceu en 1944 en Neisse (Polonia). Cursou estudios de veterinaria e dirixe o zoolóxico Hellabrunn de Munich.

Walli Müller naceu en 1969 en Plattling (Alemañia) e traballa coma xornalista especializada en temas culturais, en crítica de cine e literatura.

Günter Mattei naceu en Bregenz (Austria) en 1947. Estudou deseño gráfico e traballa coma ilustrador. Colabora dende hai anos co zoolóxico Hellabrunn de Munich.

¿Tienen los animales que lavarse los dientes?

2008-03-03T05:08:00.000-08:00

De moi recente edición, o presente libro resultou merecente do Premio Bolonia de Literatura Infantil 2006 na categoría Non Ficción.
¿Fúndenselles os plomos ós vagalumes? ¿Rin as galiñas? ¿É crente a mantis relixiosa? ¿Sabe inglés o pastor alemán? ¿Fuman os camelos? ¿É pacifista o peixe espada?... Todas estas preguntas, entre outras moitas, fixéronllas ó autor deste libro e director dun zoolóxico, nun breve programa de radio (“Cousas de bichos en radio Baviera 3”), que se emitíu pola mañana, entre el momento de lavar os dentes e tomar o primeiro café, durante un ano. Cunha maxistral habelencia para transmitir e facer sinxelo o complexo, os autores respostan de xeito divulgativo e divertido, pero con todo o rigor da ciencia, ás inquedantes preguntas dos amantes dos animais.

La hoguera

2008-03-03T05:06:00.000-08:00

Agora que temos rematada alectura dos contos de London, propoñemos que comparedes o orixinal de La hoguera con esta breve versión en cómic de Gerardo Alvaro Canelo.

Jerome D. Salinger

2008-03-03T04:55:00.000-08:00

Os grupos de 1º de Bacharelato iniciaron Club de lectura cunha selección de relatos de Jerome Salinger:

Forman os grupos os alumnos de 1º C Eva Vilar Fernández, Inés López Couto, Rudy Pacio Rivas, María José López Lorenzo, Eva Partido Alonso; de 1º B Rubén Níñez Lorigados, Alba Rodríguez López, Diego Gómez Couto, Nicolás Vázquez Gutiérrez, Francisco Ponce Belmonte; de 1ºA Jennifer Agüeira Casariego, Carmela Díaz Reimunde, Cristian Domínguez Fernández, Orlando Fernández Río, Macarena Giacoman García, Alejandra María Hermida Campo, Carolina Mon Cancio, Cristina Neira Otero, Cristina Niñez Prado, Iria Natalia Otero Fernández, Leticia Otero López, Alba Pérez Losada, Sabela Pico Lombán, Jorge Rey Oliveros, Zeltia Ruíz Neira, Pablo Sánchez Cruz, María Suárez García, Cristina Villarino Ledo e os profesores Concepción Roca Constela, Marisa Bermúdez, Jesús Vázquez Méndez.

Jack London

2008-03-03T04:45:00.000-08:00

O grupo de 3º e 4º de ESO abrimos este Club de lectura cunha selección de relatos de Jack London: El silencio blanco, Amor a la vida, La hoguera.

Forman o grupo os alumnos de 3º B de ESO Alba Burundarena Otero, Nayr García Lestegás, Zaida Ron Villalba, Carla Ares Fernández, Marta García González e Mila Doval Suárez; de 4ºA de ESO Ramón Insua Noguerol e Iván Souto Cabado ; de 4º Bde ESO Daniel Peña Alborás, Angélica Couto Longarela, Antía Fernández Moscoso, Andrea C. Doural García e Rosalía Pumares Campos e os profesores Montserrat García Sanjurjo, Mar García Mourelo, Enrique Marcote Icart e Jesús García Cortázar.